Benim önerim 18-20 yaşındayken yaptığınız gibi akla hayale gelmez değişik şeyler yapmanız olacaktır. O zaman günleriniz, o zaman ömrünüz uzayacaktır. Kalkın bir sabah karınıza askerdeyken yazmış olduğunuz mektupları unutun, oturun yeni bir şeyler yazın. Ya da toplayın çocuklarınızı, torunlarınızı dizinizin dibine; bir masalcı nine gibi masal anlatmayı deneyin, yazın bir şeyler. Yeniden üretmenin hazzını yaşayın. Yazmanın ya da yaşamanın öneminin o zaman ayırtına varacaksınız belki de. O zaman yazmanın ne denli zor olduğunu, saatlerce yaptığınız ağız dalaşının belki de en kısa cümlesini bile kurmanın, yazıya dönüştürmenin ne denli zor olduğunu göreceksiniz.                                                                  O zaman bir günün; bırakın bir günü, bir saatin bile ne denli uzun olduğunu anlayacaksınız. Belki de o zaman bir günü dolu dolu yaşamanın ne demek olduğunun, hızla akıp gittiğini düşündüğünüz zamanın ne denli ağır işlediğinin ayırtına varacaksınız.